Γιατί η χρηστότητα και η καλοσύνη σπανίζουν τόσο πολύ στις μέρες μας; Είναι αλήθεια ότι ζούμε εποχές παράξενες. Στον Δυτικό κόσμο ειδικότερα, φαίνεται ότι ο Χριστός και το σωτήριο μήνυμα του ευαγγελίου έχουν θαμπώσει ως αξίες και κατευθύνσεις ζωής. Παρά το γεγονός ότι η Ευρώπη αρχικά και η Αμερική που πήρε τη σκυτάλη στη συνέχεια, διέδωσαν τα καλά νέα του ευαγγελίου σε όλον τον κόσμο, τις τελευταίες δεκαετίες τα θεμέλια αυτά φαίνεται να τρίζουν και να έχουν διαρραγεί.

Ο δε καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια… (Γαλ. ε:22)

«Όστις -ο Ιησούς Χριστός- εν ταις ημέραις της σαρκός αυτού, αφού μετά κραυγής δυνατής και δακρύων προσέφερε δεήσεις και ικεσίας προς τον δυνάμενον να σώζη αυτόν εκ του θανάτου, και εισηκούσθη δια την ευλάβειαν αυτού» (Εβραίους ε:7).

«Πάσαν χαράν νομίσατε, αδελφοί μου, όταν περιπέσητε εις διαφόρους πειρασμούς, γνωρίζοντες ότι η δοκιμασία της πίστεώς σας εργάζεται υπομονήν. Η δε υπομονή ας έχη έργον τέλειον, διά να ήσθε τέλειοι και ολόκληροι, μη όντες εις μηδέν ελλιπείς.» (Ιακώβου, α΄:2-4).