Το Φαινόμενο του Σχολικού Εκφοβισμού (Bullying) – Μέρος 2ο
«εις πάντα ταύτα υπερνικώμεν διά του αγαπήσαντος ημάς» (Ρωμ. η:37)
Στο προηγούμενο αφιέρωμά μας παραθέσαμε συνοπτικά τις κυριότερες πτυχές του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού (bullying), δηλαδή τη συστηματική άσκηση βίας σωματικής, λεκτικής ή και ψυχολογικής απέναντι σε άτομα που βρίσκονται σε ασθενέστερη θέση λόγω κάποιας διαφορετικότητας που αφορά την σωματική τους κατάσταση, την εμφάνιση, την καταγωγή, το χαρακτήρα, τις επιδόσεις τους κ.ά. Ιδιαίτερος προβληματισμός υπάρχει τον τελευταίο καιρό διότι αν και το bullying δεν είναι ένα καινούριο φαινόμενο, παρατηρείται έξαρσή του και μάλιστα σε ολοένα μικρότερες σχολικές ηλικίες.
![bulling](/templates/yootheme/cache/fc/bulling-fcea1196.jpeg)
«εις πάντα ταύτα υπερνικώμεν διά του αγαπήσαντος ημάς» (Ρωμ. η:37)
Στο προηγούμενο αφιέρωμά μας παραθέσαμε συνοπτικά τις κυριότερες πτυχές του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού (bullying), δηλαδή τη συστηματική άσκηση βίας σωματικής, λεκτικής ή και ψυχολογικής απέναντι σε άτομα που βρίσκονται σε ασθενέστερη θέση λόγω κάποιας διαφορετικότητας που αφορά την σωματική τους κατάσταση, την εμφάνιση, την καταγωγή, το χαρακτήρα, τις επιδόσεις τους κ.ά. Ιδιαίτερος προβληματισμός υπάρχει τον τελευταίο καιρό διότι αν και το bullying δεν είναι ένα καινούριο φαινόμενο, παρατηρείται έξαρσή του και μάλιστα σε ολοένα μικρότερες σχολικές ηλικίες.
Η αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων απαιτεί καταρχήν την αναδρομή στα αίτια που τις δημιουργούν και στα οποία μόνο ενδεικτικά μπορούμε να αναφερθούμε μέσα από τη στήλη μιας εφημερίδας. Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος πρόσφατου σχετικού άρθρου της Καθημερινής (16/10/23): «Η συμμορία έχει κανόνες που η οικογένεια και το σχολείο αδυνατούν να βάλουν» και ο οποίος μέσα σε λίγες λέξεις θέτει εύστοχα την αναγκαιότητα ύπαρξης κανόνων μέσα στα πλαίσια υγιών σχέσεων στους δύο θεμελιώδεις θεσμούς της κοινωνίας, την οικογένεια και το σχολείο. Εξάλλου, πλήθος άλλων ερευνών αναφέρονται στην ανάγκη ενίσχυσης των σχέσεων γονέων και παιδιών, καθώς και στην αξία της σταθερότητας τού οικογενειακού περιβάλλοντος, καθώς το αίσθημα ασφάλειας, αγάπης και αποδοχής μέσα στο οποίο μεγαλώνει ένα παιδί, ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο να αναζητηθεί η αναγνώριση της αξίας του και η επιβεβαίωση του κύρους του μέσα από συμπεριφορές άσκησης βίας. Εξίσου ωφέλιμα είναι τα παραπάνω και από την πλευρά των παιδιών-θυμάτων του bullying ώστε να βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο, να αντιμετωπίζονται οι τραυματικές εμπειρίες και να μην οδηγούνται σε απονενοημένα διαβήματα.
Δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι τέτοιου είδους διαπιστώσεις παραπέμπουν άμεσα στα πλαίσια που πρώτος ο Λόγος του Θεού έχει θέσει, καθώς πληθώρα αποσπασμάτων σε Παλαιά και Καινή Διαθήκη αναφέρονται στην ανάγκη του νέου ανθρώπου να λάβει κατευθυντήριες γραμμές μέσα σε πλαίσια υγιούς πειθαρχίας στο οικογενειακό του περιβάλλον. Όμως στο παρόν άρθρο θέλουμε να δώσουμε βάρος στο πώς θεραπεύεται το φαινόμενο του bullying από την πλευρά του θύτη αλλά και του θύματος, μέσα από τον Λόγο του Θεού.
Ήδη στον επίλογο του προηγούμενου άρθρου επισημάναμε αυτό που συνεχώς διακηρύσσεται μέσα από όλα τα άρθρα αυτής της εφημερίδας αλλά και του ραδιοφωνικού μας σταθμού, ότι ο Ιησούς Χριστός μπορεί να μεταμορφώσει τον άνθρωπο και να τον κάνει «νέο κτίσμα»:
«Όθεν εάν τις ήναι εν Χριστώ είναι νέον κτίσμα· τα αρχαία παρήλθον, ιδού, τα πάντα έγειναν νέα» (Β’ Κορ. ε:17)
Αν είσαι λοιπόν «θύτης» και ψάχνεις απεγνωσμένα εκείνο το στοιχείο που θα σου δώσει υγιή αναγνώριση και αξία, ήρθε η ώρα να μετανοήσεις για τον πόνο που προκάλεσες στους άλλους. Και τότε θα γίνει κάτι θαυμαστό: θα σε επισκεφθεί ο Άρχων της Ειρήνης, ο Ιησούς Χριστός και θα καλύψει κάθε κενό μέσα στην ψυχή σου με το Λόγο Του και με το Πνεύμα Του.
Από την άλλη πλευρά, αν είσαι «θύμα» και ψάχνεις το «όπλο» για να αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις που σε πληγώνουν, λάβε δίδαγμα από το φρόνημα του Ιωσήφ (Γένεσις κεφ. 37 & 39). Ο Ιωσήφ έγινε αποδέκτης ενός από τα χειρότερα είδη bullying, καθώς θύτες ήταν οι ίδιοι του οι αδελφοί οι οποίοι, επειδή διέφερε από αυτούς, ακολουθώντας το θέλημα του Θεού στη ζωή του, όχι μόνο τον καταφρονούσαν και τον περιγελούσαν αλλά απείλησαν και τη σωματική του ακεραιότητα και κατέληξαν να τον πουλήσουν ως δούλο. Εν συνεχεία, και ενώ είχε ευοδωθεί και ορθοποδήσει στην ξένη χώρα, δέχεται νέο πλήγμα από τη γυναίκα του αφεντικού του επειδή δεν υπέκυψε στις προκλήσεις της και καταλήγει στη φυλακή.
Πώς άντεξε ο Ιωσήφ; Τι τον κράτησε και δεν απελπίστηκε ή δεν αυτοκτόνησε απέναντι σε αυτές τις αδικίες και τα αδιέξοδα;
«Και ήτο ο Κύριος μετά του Ιωσήφ, και ήτο άνθρωπος ευοδούμενος» (Γεν. λθ’ 2)
«Αλλ’ ο Κύριος ήτο μετά του Ιωσήφ και επέχεεν εις αυτόν έλεος» (Γεν. λθ’ 21)
Αυτό ακριβώς ήταν που στήριξε τον Ιωσήφ: το γεγονός ότι η παρουσία του Θεού εκδηλωνόταν πρακτικά στη ζωή του δίνοντάς του χάρη ανάμεσα στους ανθρώπους που βρισκόταν. Πώς όμως κατάφερε ο Ιωσήφ να επιτύχει μια τέτοια αντιμετώπιση από τον Θεό;
Πολύ απλά, διότι την πρώτη φορά υπάκουσε στην επιθυμία του πατέρα του να αναζητήσει τους αδελφούς του στα μακρινά βοσκοτόπια και να τους πάει προμήθειες, παρά τη συμπεριφορά που εισέπραττε από αυτούς. Και τη δεύτερη φορά, απέναντι στις ανήθικες προκλήσεις μιας γυναίκας επέλεξε να κρατήσει την ακεραιότητά του!
Αν λοιπόν είσαι θύμα bullying θυμήσου τον Ιωσήφ: Ευεργέτησε εκείνους που σε βλάπτουν όταν δεις την ανάγκη τους και κράτα την ακεραιότητά σου απέναντι στις προκλήσεις της αμαρτίας. Τότε θα δεις τη χάρη του Θεού να σε υπερασπίζεται και τίποτα δεν θα μπορεί να σε πτοήσει!
H ομάδα «Χριστιανισμός και Επιστήμη»
www.christianity-science.gr