Αξιοσημείωτη ήταν το καλοκαίρι που μας πέρασε η δραστηριότητα στα θέματα του διαστήματος, κρατώντας σε μεγάλο ενδιαφέρον όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις και την πρόοδο στις διαστημικές «κατακτήσεις» της ανθρωπότητας.
Ο χρόνος τρέχει με την μεγαλύτερη ταχύτητα που υπάρχει στον κόσμο. Τρέχει και δεν σταματάει ούτε μια στιγμή. Πολλά θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας, αλλά δεν προλαβαίνουμε. Τρέχουμε, αγωνιζόμαστε, αλλά ο χρόνος τρέχει πιο γρήγορα και μας προλαβαίνει.
«Και εκβαλών αυτούς έξω είπε· Κύριοι, τι πρέπει να κάμω δια να σωθώ; Οι δε είπον· Πίστευσον εις τον Κύριον Ιησούν Χριστόν και θέλεις σωθή, συ και ο οίκος σου.» Πράξεις ις:30-31
Στο προηγούμενο άρθρο εξετάσαμε το κοινωνικό πείραμα του ψυχολόγου Solomon Asch που έλαβε χώρα το 1950. Είδαμε την επίδραση που μπορεί να έχει η γνώμη της ευρύτερης κοινωνικής ομάδας στην λήψη αποφάσεων ενός ανθρώπου και πόσο εύκολο είναι κάποιος να ενδώσει στην γνώμη της πλειοψηφίας ακόμη και όταν αυτή είναι ξεκάθαρα λανθασμένη.
Καθώς όλοι ζούμε στον κόσμο αυτό, περάσαμε από στάδια ηλικίας κατά τα οποία αποκτήσαμε ορισμένες εμπειρίες. Τώρα θυμόμαστε διάφορα περιστατικά της ζωής μας από το σχολείο, τις δουλειές μας και την πορεία μας. Πολλά σημαντικά περιστατικά τα διηγούμαστε με νοσταλγία και τα θυμόμαστε χαρακτηριστικά, ιδιαιτέρως αν φθάσαμε σε μια ηλικία που μετράει αρκετές δεκαετίες.
“Επειδή λοιπόν τα παιδία εμέθεξαν από σαρκός και αίματος, και Αυτός παρομοίως μετέλαβεν από των αυτών, διά να καταργήση διά του θανάτου τον έχοντα το κράτος του θανάτου, τουτέστι τον διάβολον και ελευθερώση εκείνους, όσοι διά τον φόβον του θανάτου ήσαν διά παντός του βίου υποκείμενοι εις την δουλείαν.” Προς Εβραίους β΄14-15
