«Όλων δε το τέλος πλησίασε ζήστε, λοιπόν, με σωφροσύνη…» (Α' Πέτρου 4:7)
Καθώς ο κόσμος οδηγείται με ταχύτητα προς την αβεβαιότητα, η Αγία Γραφή καλεί όλους τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν ότι το τέλος είναι πολύ κοντά. Στο προηγούμενο μέρ…
«Όλων δε το τέλος πλησίασε ζήστε, λοιπόν, με σωφροσύνη…» (Α' Πέτρου 4:7)
Σε έναν κόσμο γεμάτο με περισπασμούς της καθημερινότητας η φωνή του Θεού απευθύνει ένα επείγον μήνυμα: «το τέλος όλων πλησίασε». Αυτό το μήνυμα δεν είναι μόνο μια προειδο…
«Όλων δε το τέλος πλησίασε ζήστε, λοιπόν, με σωφροσύνη…» (Α' Πέτρου 4:7)
Η ανθρώπινη ιστορία δεν κινείται τυχαία, αλλά βαδίζει προς ένα προκαθορισμένο τέλος, ορισμένο από τον ίδιο τον Θεό. Η Αγία Γραφή ποτέ δεν παρουσιάζει το τέλος των πάντων ως φήμη, θεωρία ή μέσο εκφοβισμού.
«…πώς εμείς θα ξεφύγουμε, αν αμελήσουμε μια τόσο μεγάλη σωτηρία;»
Η Αγία Γραφή, μέσα από την οποία ο Θεός επικοινωνεί τις ουράνιες αλήθειες στον άνθρωπο, συχνά απευθύνεται στον αναγνώστη με κάποια ερώτηση. Μια από τις πιο σπουδαίες και βαρυσήμαντες ερωτήσεις που συναντάμε βρίσκεται στην επιστολή προς Εβραίους: Ποιες είναι οι συνέπειες εάν αμελήσει ο άνθρωπος την τόσο μεγάλη σωτηρία που χαρίζει ο Θεός;
«…διατρέχουμε τα χρόνια μας σαν διανόημα…» (Ψαλμός 90:9)
Η περίοδος της έλευσης μιας νέας χρονιάς, φέρνει συνήθως τους ανθρώπους σε περισυλλογή. Μερικοί κοιτούν πίσω με ευγνωμοσύνη, άλλοι με λύπη, και πολλοί βλέπουν το μέλλον με αβεβαιότητα. Ο Λόγος του Θεού μας θυμίζει ότι η ζωή περνάει πάρα πολύ γρήγορα. Διαβάζουμε, «…επειδή, ποια είναι η ζωή σας; Είναι, πραγματικά, ατμός που φαίνεται για λίγο, και έπειτα εξαφανίζεται» (Ιακώβου 4:14) και, «Άνθρωπος γεννημένος από γυναίκα είναι ολιγόβιος, και γεμάτος ταραχή» (Ιώβ 14:1) και, «Οι ημέρες μου παρέρχονται σαν σκιά…» (Ψαλμός 102:11). Ακριβώς λόγω…
