«Ψήφος λευκή»
Κοιτάζεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και προβληματίζεσαι. Δεν βλέπεις αυτό που περίμενες, επιθυμούσες, εργάστηκες να δείς… Ίσως βλέπεις συντρίμμια, κενό, απελπισία! Προσπάθησες πολύ αλλά τα αποτελέσματα φτωχά! Έχεις κουραστεί! Καμιά βοήθεια από πουθενά και όλα αυτά «περί θρησκείας», σου προκαλούν απέχθεια! Είναι αλήθεια πως δεν μπορείς να αγαπήσεις και να βρείς τον εαυτό σου πραγματικά, αν δεν βρείς πρώτα τη σχέση σου με το Θεό!
![](/templates/yootheme/cache/c3/49d07d2f2b048709fab28e0845347114-c3fa2a0c.jpeg)
Κοιτάζεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και προβληματίζεσαι. Δεν βλέπεις αυτό που περίμενες, επιθυμούσες, εργάστηκες να δείς… Ίσως βλέπεις συντρίμμια, κενό, απελπισία! Προσπάθησες πολύ αλλά τα αποτελέσματα φτωχά! Έχεις κουραστεί! Καμιά βοήθεια από πουθενά και όλα αυτά «περί θρησκείας», σου προκαλούν απέχθεια! Είναι αλήθεια πως δεν μπορείς να αγαπήσεις και να βρείς τον εαυτό σου πραγματικά, αν δεν βρείς πρώτα τη σχέση σου με το Θεό!
Κάποτε μια πολύ καλή ψυχή,πριν πιστέψει στον Χριστό είχε πει: «Αν υπάρχει, απλά δεν θέλω να ασχολείται μαζί μου!» Μπορεί κάπως έτσι να νιώθεις και εσύ σήμερα διαβάζοντας αυτές τις γραμμές. Μάθε όμως ότι άλλο πράγμα είναι η θρησκεία και άλλο ο Χριστός. Αν θέλεις πραγματικά να Τον ακολουθήσεις, πρέπει να γνωρίζεις ότι Πρώτος Αυτός σε ψάχνει και θέλει να έχει μια προσωπική σχέση μαζί σου.
Ο όρος για τη σύναψη αυτής της σχέσης; ΕΝΑΣ!
«Τι πρέπει να κάνωγια να σωθώ;»
«Και κατά τα μεσάνυχτα, ο Παύλος και ο Σίλας καθώς προσεύχονταν υμνούσαν τον Θεό· και τους άκουγαν με προσοχή οι φυλακισμένοι. Και ξαφνικά έγινε μεγάλος σεισμός, ώστε σαλεύτηκαν τα θεμέλια του δεσμωτηρίου· κι αμέσως άνοιξαν όλες οι θύρες, και λύθηκαν απ’ όλους τα δεσμά. Και όταν ο δεσμοφύλακας ξύπνησε, και είδε ανοιγμένες τις θύρες τής φυλακής, έσυρε μια μάχαιρα, και επρόκειτο να αυτοθανατωθεί, νομίζοντας ότι οι δέσμιοι είχαν φύγει. Όμως, ο Παύλος έκραξε με δυνατή φωνή, λέγοντας: Μη πράξεις τίποτε κακό στον εαυτό σου· επειδή, όλοι είμαστε εδώ. Και αφού ζήτησε φώτα, πήδησε μέσα, και κατατρομαγμένος, έπεσε μπροστά στον Παύλο και στον Σίλα·και αφού τους έβγαλε έξω, είπε: Κύριοι, τι πρέπει να κάνω για να σωθώ;» (Πράξεις 16:25-30)
Ένας άνθρωπος υψώνει το μαχαίρι ψηλά! Σε λίγο το νήμα της ζωής του θα κοπεί. Το Ρωμαϊκό δίκαιο ρητά ορίζει, ποινή θανάτου για αθέτηση καθήκοντος. Ο δεσμοφύλακας των Φυλακών των Φιλίππων, γνωρίζει καλά το νόμο και προτιμά να δώσει ο ίδιος πρόωρα τέλος στη ζωή του. Εκεί όμως είναι που επεμβαίνει ο Θεός. Τη τελευταία στιγμή! «Μην κάνεις κακό στον εαυτό σου, είμαστε όλοι εδώ» αναφωνεί ο Παύλος. Έντρομος ο Δεσμοφύλακας με το θαύμα που βιώνει θα ρωτήσει: «Κύριοι, τι πρέπει να κάνω για να σωθώ;»
«Το κλειδί της Βασιλείας των ουρανών»
Η απάντηση: «Και εκείνοι είπαν: Πίστεψε στον Κύριο Ιησού Χριστό, και θα σωθείς, εσύ και η οικογένειά σου». Αυτό είναι «Το κλειδί της Βασιλείας των ουρανών». Η πίστη στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Είμαι αμαρτωλός, κουβαλάω ένα βάρος. Οι ικανότητες μου, η θρησκεία μου, οι παραδόσεις μου, οι άλλοι «μεσίτες» και «σωτήρες» δεν μπορούν να με σώσουν.
«Και δεν υπάρχει διαμέσου κανενός άλλου η σωτηρία· επειδή, ούτε άλλο όνομα είναι δοσμένο κάτω από τον ουρανό ανάμεσα στους ανθρώπους, διαμέσου τού οποίου πρέπει να σωθούμε». (Πράξεις 4:12).
Ένας είναι ο πραγματικός Θεός και αποκαλύφθηκε μόνο «διαμέσου του Ιησού Χριστού», «Επειδή, ένας Θεός υπάρχει, ένας είναι και ο μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, ο άνθρωπος Ιησούς Χριστός» (Α΄ Τιμοθ.2:5).
Κανείς δεν μπορεί να σωθεί με τα καλά του έργα παρά μόνο με τη πίστη στο λυτρωτικό έργο του Ιησού Χριστού στο σταυρό του Γολγοθά. Η σωτηρία είναι δωρεάν. «Επειδή, κατά χάρη είστε σωσμένοι, διαμέσου τής πίστης· κι αυτό δεν είναι από σας· είναι δώρο τού Θεού· όχι από έργα, ώστε να μη καυχηθεί κάποιος» (Εφεσίους 2:8).
Αυτή είναι η ευλογημένη σειρά για κάθε άνθρωπο που ταπεινά αποδέχεται τη θυσία του Ιησού Χριστού στη ζωή του. Μετά, ένα ένδοξο σχέδιο εκτυλίσσεται στη πορεία της επίγειας διαδρομής του, όσο αυτός μένει στα πόδια του Κυρίου του. Ο κόσμος και τα «εν τω κόσμω» αρχίζουν και χαμηλώνουν στα μάτια του. Δεν τον συγκινούν πράγματα που κάποτε δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς αυτά.
Στην αρχαιότητα και συγκεκριμένα στο τέλος του 1ου μ.Χ. αιώνα, στη πόλη της Περγάμου υπήρχε το εξής έθιμο. Οι νικητές των αγώνων της εποχής εκείνης λάμβαναν ως έπαθλο τη «λευκή ψήφο». Επρόκειτο για μια λευκή πέτρα που ο κάτοχος της μπορούσε να τη χρησιμοποιήσει ως εισιτήριο διαρκείας μπαίνοντας ελεύθερα στα διάφορα δημόσια θεάματα εκείνης της εποχής. Ο Ιησούς αντ’ αυτού υπόσχεται θαυμαστά μεγαλεία, δωρεάν είσοδο στο θρόνο του Πατέρα για κάθε πιστό του παιδί. Η πόρτα της χάριτος είναι ακόμα ανοιχτή, μην αργείς! Κάποτε θα κλείσει οριστικά.
«…και θέλω δώσει εις αυτόν ψήφον λευκήν, και επί την ψήφον όνομα νέον γεγραμμένον, το οποίον ουδείς γνωρίζει ειμή ο λαμβάνων». (Αποκάλυψη 2:17)
Λουκάς Ποζιός