«Και ήκουσα φωνήν εκ του ουρανού λέγουσαν προς εμέ· Γράψον, Μακάριοι οι νεκροί, οίτινες αποθνήσκουσιν εν Κυρίω από του νυν. Ναι, λέγει το Πνεύμα, διά να αναπαυθώσιν από των κόπων αυτών, και τα έργα αυτών ακολουθούσι με αυτούς.» Αποκ. ιδ:13

Η θρησκεία έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος της ανθρώπινης ζωής, σε όλες τις εκδηλώσεις της και σε όλες τις χώρες του κόσμου. Παντού υπάρχουν τόποι λατρείας του Θεού και χιλιάδες άνθρωποι τρέχουν να εκτελέσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Άλλοι γιατί πιστεύουν πραγματικά και με επίγνωση και αισθάνονται την ανάγκη να έρθουν σε επαφή με το Θεό και άλλοι ασυναίσθητα ή ακόμη και υποχρεωτικά, αφού δεν θέλουν να δείξουν στους άλλους ανθρώπους ότι είναι άθεοι.

Φθινόπωρο του 1993 (πέρασαν κιόλας 24 χρόνια..). Γυρίζαμε με το αδελφό Λεωνίδα από την Αμερική, όπου τον είχε οδηγήσει ο Κύριος για να δώσει ανόθευτο το Ευαγγέλιο του Χριστού, μεταξύ των Ελλήνων της διασποράς.

Είμαστε μάρτυρες μιας εποχής όπου συντελούνται φοβερά και πρωτόγνωρα γεγονότα επάνω στον κόσμο αυτό.