«Όλων δε το τέλος πλησίασε ζήστε, λοιπόν, με σωφροσύνη…» (Α' Πέτρου 4:7)
Η ανθρώπινη ιστορία δεν κινείται τυχαία, αλλά βαδίζει προς ένα προκαθορισμένο τέλος, ορισμένο από τον ίδιο τον Θεό. Η Αγία Γραφή ποτέ δεν παρουσιάζει το τέλος των…
«…πώς εμείς θα ξεφύγουμε, αν αμελήσουμε μια τόσο μεγάλη σωτηρία;»
Η Αγία Γραφή, μέσα από την οποία ο Θεός επικοινωνεί τις ουράνιες αλήθειες στον άνθρωπο, συχνά απευθύνεται στον αναγνώστη με κάποια ερώτηση. Μια από τις πιο σπουδαίες και βαρυσή…
«…διατρέχουμε τα χρόνια μας σαν διανόημα…» (Ψαλμός 90:9)
Η περίοδος της έλευσης μιας νέας χρονιάς, φέρνει συνήθως τους ανθρώπους σε περισυλλογή. Μερικοί κοιτούν πίσω με ευγνωμοσύνη, άλλοι με λύπη, και πολλοί βλέπουν το μέλλον με αβεβαιότητα. Ο Λόγο…
«…αναστήθηκε, δεν είναι εδώ!» (Μάρκος 16:6) Είδαμε στο προηγούμενο μέρος της μελέτης μας ότι, την πρώτη μέρα της εβδομάδας μετά το θάνατο του Χριστού κάποιες ευλαβείς γυναίκες που πορεύονταν προς τον τάφο Του αντίκρισαν κάτι αναπάντεχο το οποίο και ταυτόχρονα είναι το πιο χαρμόσυνο γεγονός στην ιστορία της ανθρωπότητας:
