Εξαγοραζόμενοι τον καιρόν
Αναμφισβήτητα, η επίγεια ζωή του ανθρώπου, σε σχέση με την αιωνιότητα, είναι πολύ μικρή.
Είναι μια σύντομη διαδρομή, στην κυριολεξία μια επίσκεψη, ένα ταξίδι πάνω στη γη.
Πολύ εύστοχα και ρεαλιστικά στον Ψαλμό 90 περιγράφεται αυτή τη πραγματικότητα. «Διατρέχομεν τα έτη της ζωής ημών ως διανόημα. Αι ημέραι της ζωής ημών είναι καθ’ εαυτάς εβδομήκοντα έτη και εάν, εν ευρωστεία, ογδοήκον

“Εαυτούς εξετάζετε”
Λόγος απλός, σοφός και ως εκ τούτου διδακτικός και ωφέλιμος για όλους μας, γιατί είναι αληθινός λόγος Θεού.
Προέρχεται από έναν άνθρωπο, που δικαιούται, ως Απόστολος του Ιησού Χριστού, να απευθύνει συστάσεις, να κάνει παραινέσεις και προτροπές.
Γιατί πρώτος βίωσε το λόγο του Θεού, έζησε στην πράξη το Ευαγγέλιο, αγάπησε το Χριστό, δαπάνησε και όλως δαπανήθηκε για το έργο του Θεού.
Αυτός ο λόγος

Εις εμέ βλέψατε
Αιώνες τώρα αντηχεί αυτό το ουράνιο κάλεσμα αγάπης, μέριμνας και ενδιαφέροντος του Θεού: ''Εις εμέ βλέψατε και σώθητε πάντα τα πέρατα της γής''.
Τι κρίμα όμως! Ο παντοδύναμος Θεός, το γλυκύτερο πρόσωπο, το ασφαλέστερο καταφύγιο, καταφρονείται από το έργο των χειρών Του, τον χωμάτινο και αδύναμο άνθρωπο, ''ο οποίος καίτοι στερεός, είναι όλως ματαιότης''.
Ο Θεός όμως επιμένει, έχει την αγκαλιά το

Συ ακολούθει μοι
Είναι εξέχουσα, ύψιστη και μοναδική τιμή, να δέχεται ο άνθρωπος προσωπική πρόσκληση από το Θεό. Πρόσκληση για την αιωνιότητα, για όλους ανεξαιρέτως, αλλά και εντελώς προσωπική για τον καθένα. Η ενέργεια αυτή, αποδεικνύει από μόνη της τα αισθήματα και το ενδιαφέρον του Θεού, για το ξεχωριστό δημιούργημα της αγάπης Του. Η στιγμή της πρόσκλησης είναι σταθμός και κομβικό σημείο στην ζωή του κάθε ανθρώ

Αγαπάς με περισσότερον τούτων;
Καίριο και καθοριστικό το ερώτημα που απευθύνει ο αναστημένος Ιησούς Χριστός, προσωπικά στον απ. Πέτρο, εκεί, στη θάλασσα της Τιβεριάδος.
Η απάντηση, όσο αυτονόητη κι αν φαίνεται, δεν είναι καθόλου εύκολη.
Αυτή τη φορά, ο Πέτρος πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός και να μη βιαστεί. Πρέπει να σταθμίσει καλά την καρδιά του. Η απάντησή του δεν πρέπει να είναι επιπόλαιη, αλλά αποτέλεσμα ώριμης σκέψης,

Προς τίνα θέλομεν υπάγει;
Από την ώρα που θα συναισθανθεί τον εαυτό του ο άνθρωπος, αρχίζει να ερευνά και να μαθαίνει, γιατί είναι έμφυτη μέσα του η περιέργεια, η απορία και ο προβληματισμός.
Διαφέρει πολύ από τα άλογα ζώα, γι’ αυτό δεν αρκείται μόνο στην ικανοποίηση των βιολογικών του αναγκών.
Στο ταξίδι της ζωής, απορίες και προβληματισμοί, όπως: «Ποιος μας έφτιαξε; Γιατί ζούμε; Υπάρχει Θεός και ζωή μετά θά

Άνθρωπο δεν έχω
Πόση θλίψη, απογοήτευση, πίκρα, παράπονο, εγκατάλειψη, μοναξιά και απελπισία κρύβουν τα λόγια του πονεμένου αυτού ανθρώπου. Και δεν είναι καθόλου άδικο το παράπονό του.
Τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια άρρωστος και εγκαταλειμμένος, στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά, έκανε υπομονή, πίστευε ότι θα καταφέρει να μπει πρώτος στο νερό και κάποτε θα έλθει και γι’ αυτόν η ευλογημένη ώρα που θα γίνει υγιής .

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΙΑΒΑΙΝΕΙ
Εκπληρώνοντας ο Ιησούς Χριστός, το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία των ανθρώπων κατά το διάστημα της επίγειας διακονίας Του, πλησίασε πολύ τους αμαρτωλούς και πονεμένους ανθρώπους και διήλθε ευεργετών και θεραπεύων πάντας τους καταδυναστευομένους υπό του διαβόλου, διότι ο Θεός ήτο μετ΄ αυτού.
Όσοι θέλησαν να τον συναντήσουν, δεν απογοητεύθηκαν. Όσοι ταπεινά τον πλησίασαν, ευεργετήθηκαν, πήραν απάν